Terug naar alle artikelen

Stress & rust

Ik was een sjaaltjesdraagster

Ik was een sjaaltjesdraagster

Een gesprek. Een overleg. Even iets bespreken. Voor veel mensen is dat gewoon een moment op de dag. Voor mij waren het jarenlang de dagen waarop ik 's ochtends een sjaaltje omdeed.

Vanaf mijn 25e kreeg ik rode vlekken in mijn nek en hals zodra ik in een gesprek zat. Diep rood. Zichtbaar voor iedereen. En dat bleef zo, tot ik ongeveer 47 was.

In die jaren dacht ik echt: dit hoort bij mij. Dit gaat nooit meer over.

Dus deed ik wat zoveel vrouwen doen. Ik loste het op aan de buitenkant. Een mooi sjaaltje. Een hoge kraag. Niemand hoefde het te zien.

Maar ik voelde het wel. Elke keer weer.

Wat heb ik verkeerd gedaan?

Ruim vijftien jaar geleden werkte ik op een antroposofisch dagcentrum voor jongeren met een meervoudige beperking.

Op een dag belden ouders. Ze wilden graag een gesprek met mij. Meer zeiden ze niet. Maar mijn hoofd ging direct aan.

Wat heb ik verkeerd gedaan? Zijn ze niet tevreden? Wat gaan ze zeggen?

Ik voelde mij heel klein worden. En onzeker. Mijn ademhaling zat hoog in mijn borst, veel te hoog. En ja hoor, ik voelde het al prikken. De vlekken kwamen tevoorschijn.

Er was nog niets gebeurd. Er was nog geen woord gezegd. En toch zat ik er al middenin.

De enige plek waar ik alleen kon zijn

Ik moest even de ruimte uit. De enige plek waar ik echt alleen kon zijn? De wc.

Niet de meest spirituele plek, dat geef ik toe. Maar daar is wel iets belangrijks begonnen.

Ik heb mijzelf daar rustig toegesproken:

Thobien, het enige wat je weet, is dat ouders een gesprek willen. Niets meer. Niets minder.

En ik ben gaan ademen. Rustig in. En nog rustiger, langer uit. Een paar keer achter elkaar.

Toen merkte ik voor het eerst wat ademhaling met je kan doen in zo'n moment. Hoe je hoofd stiller mag worden. Hoe je lijf weer een beetje mag landen. Hoe je weer terugkomt bij wat er nu echt is.

Wat ik daar leerde

Achteraf gezien ging het niet eens om dat gesprek. Het belangrijkste was wat ik op die wc ontdekte.

Dat mijn hoofd al een heel verhaal had gemaakt, nog voordat er iets gebeurd was. Dat ik mijzelf klein maakte, nog voordat iemand iets gezegd had. En dat ik daar zelf iets in kon doen. Met iets heel kleins. Met mijn adem.

In de zorg voor mensen met een beperking heb ik geleerd om mijn eigen keuzes te maken. Om in mijn kracht te gaan staan, in plaats van altijd te luisteren naar wat anderen wilden.

Dat ging niet in één keer. Maar dat moment op die wc was een begin.

Misschien herken jij dit ook

Misschien heb jij geen rode vlekken. Maar wel dat hoofd dat direct gaat malen. Dat gevoel van klein worden, nog voordat er iets gezegd is. Dat je al aan het verdedigen bent, terwijl niemand je iets verwijt.

Zeker als je gewend bent om altijd voor anderen te zorgen. Om het goed te willen doen. Voor iedereen.

En misschien mag je jezelf dan even één vraag stellen:

Wat weet ik nu eigenlijk echt?

Vaak is dat veel minder dan wat je hoofd ervan maakt.

 

Een kleine oefening voor zo'n moment

Je hebt er geen wc voor nodig. Al kan dat natuurlijk wel.

  1. Merk op wat er gebeurt. Je hoofd gaat aan, je adem gaat omhoog.
  2. Leg een hand op je buik.
  3. Adem rustig in door je neus.
  4. Adem langzaam uit, iets langer dan je inademing.
  5. Doe dit een paar keer. Zonder haast.
  6. Zeg dan tegen jezelf wat je echt weet. Niets meer. Niets minder.

Het is klein. Maar soms is klein precies genoeg.

En die rode vlekken?

Die zijn weg.

Niet van de ene op de andere dag. Maar wel omdat ik ben gaan leren dat ik mag stilstaan. Mag ademen. Mag blijven staan, ook als het spannend wordt.

Mijn sjaaltjes heb ik nog steeds. Alleen draag ik ze nu omdat ik ze mooi vind.

Herken jij iets van jezelf in mijn verhaal? Dan hoor ik het graag. Je mag mij altijd een berichtje sturen via thobien@inner-healing.nl.

Van altijd doorgaan naar even stilstaan

Op 17 november geef ik bij YUAN in Nieuw-Vennep de workshop Van altijd doorgaan naar even stilstaan. Met maximaal zes vrouwen staan we samen even stil bij wat jij nodig hebt.

Bekijk de workshop

Urpichay sonqoy,

Thobien Robberts
INNER-HEALING
Verpleegkundige en begeleider van vrouwen die weer dichter bij zichzelf willen komen
Sjamanistische begeleiding · mindfulness · aromatherapie · energetisch werk